سیب

دوباره و دوباره

مثل همه ی سالهای آمده و رفته

شهر شهریور می رود که

به مِهر آذین ببندد ،

سیب های رسیده ی باغ را

اما دریغ از رسیدن آدمی که به مِهر ،

مهر آرد و .....

مُهر نشسته بر دلها را بشکند و ......

بسان سهراب گوید:

برایتان سیب آورده ام.......... سیب

پ.ن:چه خوب می شد با تو سیبی را شریکی گاز زد.

خط:آقای مجید خادمی... و شعر: آقای پیام سیستانی