با معصومیت کوکادکانه اش ،آرام زیر لب می گوید: بیا برگردیم به آن روزها... آن روزهای ساده ی قدیم ، همان وقتهایی که هنوز دلمردگی ،بر شاخسارِ لحظه هایِ سرخوشی ،پنجه نیانداختهُ...... زمهریر بی تفاوتی ،نگاهِ مردمِ چشم را به تاراج نبرده بود و قفلِ بی کلیدِ فراموشی بر هیچ خاطره ای ننشستهُ.... نسخه ی کپی شده...